Dzień Zwalczania IGO (inwazyjnych gatunków obcych)

Współpraca Zespołu Szkół Nr 2 w Choszcznie z Drawieńskim Parkiem Narodowym ma długie lata i wciąż się rozwija. Nasi uczniowie technikum, uczący się w zawodzie technik ochrony środowiska, odbywają w Parku praktyki zawodowe, wielu wiąże z nim swoją przyszłość. Główny specjalista ds. ochrony przyrody DPN-u – pani Ewa Wnuk-Gławdel nieoficjalnie mówi, że Park potrzebuje nowych sił.

Być może właśnie dlatego już od dłuższego czasu nasi uczniowie biorą udział w codziennej działalności instytucji, której misją jest nie tylko ocena aktualnego stanu procesów przyrodniczych, prognozowanie kierunków i tempa przemian ekosystemów oraz reakcji żywych organizmów na zmiany środowiska. Misją Parku jest, najkrócej mówiąc, ochrona unikalnej przyrody naszych ziem.
To walka, jak mówiła podczas szkolenia w dniu 08.06.2026 r. pani Ewa Wnuk-Gławdel. Jednakże wiara w zwycięstwo i ogromne kompetencje pracowników pozwalają mieć nadzieję, że zostanie zachowane dla przyszłych pokoleń to, co najcenniejsze – bioróżnorodność i piękno. Tylko że szlachetne przesłania są niczym bez codziennego trudu, a właśnie 8 czerwca przypada „Dzień Zwalczania IGO”, czyli inwazyjnych gatunków obcych.

Tego dnia, na zaproszenie pani Irminy Jasińskiej-Szymkowiak z Działu Udostępniania Parku i Edukacji, pan Michał Tomaszczuk zorganizował ekipę uczniów klas technikum ochrony środowiska, by razem ze specjalistami wypielić rośliny inwazyjne z przepięknej naddrawieńskiej łąki.

Cel akcji i wroga rodzimej przyrody wskazała nam pani Ewa Wnuk-Gławdel podczas prelecji i szkolenia. Poznaliśmy kilka gatunków inwazyjnych i zrozumieliśmy chyba w pełni zagrożenie, jakie one niosą. Dla przykładu dąb czerwony (Quercus rubra), sprowadzony do Europy jeszcze w wieku XIX, wypiera nasze dęby z siedlisk, a jego urok to za mało, by mu na to pozwolić. Jednakże największym chyba wrogiem roślin DPN-u jest łubin trwały (Lupinus polyphyllus). Jego rozwój to prawdziwa plaga, bo tam, gdzie się rozpowszechnia, tłumi całkowicie wegetację gatunków mniej agresywnych, takich jak jastrun właściwy (Leucanthemum vulgare) czy świerzbnica polna (Knautia arvensis) albo dzwonek rozpierzchły (Campanula patula).

Wszystko, co omówiła pani specjalistka, mogliśmy zobaczyć na własne oczy w głębi lasu. Rozległa łąka, zaatakowana przez łubin, na pozór wyglądała pięknie, niektórzy nawet mylili kwitnącego intruza z lawendą. Rzeczywistość jest inna. Jeśli pozwolić łubinowi ogarnąć całą przestrzeń, to zdominuje ekosystem, inne rośliny rywalizujące o słońce znikną z tego terenu. Zabraliśmy się więc do pracy i po sporym wysiłku przynajmniej część łąki została uwolniona, a pani Ewa Wnuk-Gławdel pokazała z dumą znalezione tam uratowane gatunki.

Po pracy należał się odpoczynek i posiłek. DPN zafundował naszym uczniom coś na ząb. Wyposażeni w tradycyjną, rodzimą kiełbaskę (Farciminis vulgaris), upieczoną w ognisku na malowniczej bindudze Bogdanka, podziwialiśmy uroki ujścia rzeki Korytnicy do Drawy. Przy okazji ujawniły się różnorodne talenty: kulinarne - związane z najlepszymi sposobami nacinania i opiekania kiełbasek, oraz zdobnicze, bo rosnące wokół stokrotki (Bellis) szybko zostały przetworzone sprawnymi dziewczęcymi rękoma w przepiękny wianek. Jednym słowem sielanka. Pamiątką z wyprawy, podczas której odbył się także quiz przyrodniczy, były płócienne torebki z logo DPN-u wraz z wizerunkami jastrzębia (Astur gentilis) oraz miodunki (Pulmonaria) i pszczółki (Apis mellifera).

Piotr Figas