browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Relacje z dzieckiem

DROGI RODZICU

Być rodzicem nastolatka nie jest łatwo.

Wszyscy chcemy być dobrymi rodzicami i na ogół nie szczędzimy wysiłku, aby nasze dzieci były szczęśliwe. Staramy się, chcemy dla dziecka jak najlepiej, a mimo to zdarza się, że spotykają nas rozczarowania, a nasze dziecko sprawia kłopoty.

Młodzi ludzie buntują się przeciw dorosłym, a rodzice są pierwszymi dorosłymi, przeciw którym ten bunt jest skierowany. Taka postawa jest wyrazem naturalnego w tym wieku dążenia do wyodrębnienia się i niezależności.

Dorastające dzieci potrzebują naszej dyskretnej obecności, dostępności i gotowości udzielenia im pomocy. Wierzą, że w porę zareagujemy, gdy dzieje się coś niedobrego i znajdziemy sposób, aby rozwiązać problem. Chcą widzieć w nas swoich sojuszników, na których mogą liczyć w trudnych momentach.

CZEGO WIĘC POTRZEBUJĄ OD NAS NASZE DZIECI ?

 

  • Poczucia więzi i przynależności do rodziny. Chcą czuć, że są kochane, rozumiane i mogą liczyć na wsparcie rodziców. Potrzebują naszego szacunku, przyjaznej atmosfery w domu – poczucia bezpieczeństwa.
  • Poczucia własnej wartości. Chcą, aby doceniać ich wysiłki w osiąganiu sukcesów oraz chcą mieć pewność, że nie zostaną przez nas skrytykowane    i odrzucone, gdy coś się nie uda.
  • Wiarygodności. Chcą mieć pewność, że zachowujemy się tak jak mówimy, ale także, że potrafimy przyznać się do własnych słabości, niewiedzy i błędów.
  • Stanowczości w ważnych sprawach. Potrzebują jasno określonych reguł       i konsekwencji w ich przestrzeganiu
  • Poszanowania intymności i dyskrecji. Chcą mieć pewność, że granice ich prywatności są przez nas respektowane.

Rozmowa jest podstawą dobrych kontaktów z dzieckiem, a podstawą rozmowy jest uważne słuchanie.

  • Rozmawiaj ze swoim dzieckiem zawsze, wszędzie i o wszystkim. Im częściej   z nim rozmawiasz, tym lepiej poznajesz jego świat, jego oczekiwania, marzenia i problemy.
  • Staraj się zawsze znaleźć czas na rozmowę, gdy dziecko ma problem. Gdy czuje się bezradne i skrzywdzone, pozwól mu się wygadać, wypłakać               i wyzłościć. Postaraj się je zrozumieć i mądrze doradzić.
  • Znajdź też czas, gdy chce się podzielić radością, sukcesem. Okaż swoje zadowolenie, pochwal, powiedz, jaki jesteś z niego dumny.
  • Staraj się dostrzegać, że dziecko Cię potrzebuje. Kiedy ma jakiś problem, nie zawsze poprosi o rozmowę. Pomóż ją nawiązać .
  • Okazuj zainteresowanie jego sprawami, ale nie wypytuj natarczywie. To młody człowiek decyduje, ile chce nam powiedzieć. Uszanuj to.
  • Rozmawiaj też o tym, co się u Ciebie dzieje, o swoich kłopotach i planach. Pytaj o zdanie i pokazuj, że liczysz się z jego opinią.
  • Opowiadaj o sobie. Takie opowiadania zbliżają, bo przypominają dzieciom, że ich rodzice też byli młodzi.
  • Rozmawiaj na każdy temat, nie unikaj trudnych spraw. Rozmawiaj także o tym, czego się obawiasz.

GDY COŚ SIĘ PSUJE, CZYLI JAK POPRAWIĆ KONTAKT Z DZIECKIEM.

Jeśli chcesz wprowadzić zmiany, to powiedz o tym dziecku. Porozmawiaj        z nim o tym, co i jak chcesz zmienić. Wyjaśnij mu dlaczego i poproś o współpracę. Młody człowiek musi wiedzieć, że zależy Ci na poprawieniu kontaktów.

Jeśli dotychczasowe próby porozumienia się z dzieckiem nie powiodły się, należy podjąć nowe działania. Nie warto rezygnować z bliskości. Oboje tego potrzebujecie.

Jeśli jakieś zachowanie twojego dziecka jest dla Ciebie nie do przyjęcia, spróbuj to zmienić.

Powiedz mu:

  • O jakie konkretnie zachowanie Ci chodzi
  • Jakie uczucia przezywasz, gdy dziecko zachowuje się w ten nieakceptowany przez Ciebie sposób
  • Dlaczego to zachowanie jest Twoim zadaniem niewłaściwe
  • Jakie konsekwencje dla Ciebie lub innych ma to jego zachowanie
  • Jakiej zmiany oczekujesz.

Jeśli chcesz przeprowadzić z dzieckiem poważną rozmowę po to, by wprowadzić zmiany w waszej rodzinie, to:

 

  • Znajdź na nią spokojny moment
  • Zajmuj się tylko tą konkretną sprawą
  • Słuchaj uważnie, co dziecko ma Ci do powiedzenia
  • Nie praw „kazań” nie moralizuj
  • Nie krzycz. Pamiętaj, że krzykiem niewiele można osiągnąć, że często wykrzykujemy słowa, których potem żałujemy
  • Nie wykorzystuj przewagi, że jesteś rodzicem możliwość nie używaj argumentu, że posłuszeństwo dziecka należy się rodzicom „możliwość urzędu”
  • Zakładaj możliwość zmiany swojego zdania
  • Bądź gotów do kompromisów
  • Koncentruj się na rozwiązaniu problemu, a nie na tym kto wygra

Rodzicu –  bądź przyjacielem swojego dziecka

Utracone zaufanie, brak wiary, złość – to sprawy, które narastały latami i mogą być trudne do zmiany, ale są możliwe i należy próbować !

Jeżeli potrzebujesz pomocy w tym zakresie, zapraszam, wspólnie rozwiążemy problem.

Pedagog szkolny